6 گام اساسی در مدیریت موثر برنامه های کاربردی سازمان

نتایج حاصل از بررسی ‌های صورت گرفته در سازمان ‌ها نشان می‌دهد که در سازمان‌های بزرگ وجود نواقص و ناکارآمدی در برنامه‌ های کاربردی می‌ تواند هزینه های زیادی را برای سازمان به همراه داشته باشد. (طبق تحقیقات صورت گرفته، بیش از 1میلیون دالر به ازای هر ساعت) بنابراین باید توجه شود که در هر سازمان و با هر اندازه ای، دسترس پذیری امری است که باید به‌ عنوان یک پارامتر اساسی و اولیه توسط مدیران سازمان ها در نظر گرفته شود.

بنابراین در حال حاضر با وجود ریسک هایی که در سازمان ها مطرح می شود، الزم است سازمان ها نگرشی هشیارانه به کارایی و عملکرد برنامه های کاربردی داشته باشند. با توجه به اینکه برنامه های کاربردی نقش اصلی و اساسی را در مدیریت عملکرد سیستم برای کاربران و پشتیبانی از فرایندهای اساسی کسب و کار (سازمان) ایفا می کنند، روند روبه رشد سازمان ها نیاز آن ها را به "مدیریت عملکرد و کارایی" برنامه های کاربردی کامال بارز میکند. مدیریت عملکرد و کارایی برنامه های کاربردی در قالب شناسایی، اولویت دهی، ایزوله سازی، تشخیص و تحلیل، حل و بهبود و جلوگیری از بسیاری از مسائل و مشکالت، قبل از تاثیر آن ها بر روی سازمان و کاربران آن ها در نظر گرفته می شود که در این صورت افزایش راندمان و کارایی عملکرد سیستم برای کارکنان وکاربران سازمان تحقق خواهد یافت. البته باید توجه داشت که برخالف تصورات عامیانه، مدیریت عملکرد و کارایی برنامه های کاربردی صرفا مانیتورینگ برنامه های کاربردی تحت وبی که کاربران با آن ها در تماس هستند نمی باشد. این کار نیازمند پشتیبانی از برنامه های کاربردی پیچیده و مرکب، معماری های سرویس گرا (SOA) و برنامه ریزی های منابع سازمانی (ERP) می باشد.

این مراحل می توانند در داخل سازمان و یا با استفاده از نرم افزارهایی بصورت سرویس در سازمان ها پیاده سازی شوند. در نهایت پارامترهای کارایی و دسترس پذیری مورد نیاز، فراهم خواهد شد. در این نوشته جزییاتی درباره رویکردی که می تواند توسعه دهندگان برنامه های کاربردی و مدیران اجرایی را برای نائل شدن به مدیریت موفق کارایی و عملکرد برنامه های کاربردی یاری رساند ارائه می شود. هدف نهایی ارائه گام ها و اتخاذ آن توسط سازمان ها در جهت حصول به قابلیتی برای مدیریت پایدار کارایی و عملکرد برنامه های کاربردی است که در این صورت افزایش بهره وری و راندمان را برای سازمان و در پی آن برای کاربران داخلی و خارجی سازمان به همراه خواهد داشت.

دشواری ها و موانع مدیریت کارایی و عملکرد برنامه های کاربردی

به منظور مدیریت موثر عملکرد و کارایی برنامه های کاربردی در حوزه فناوری اطلاعات که به صورت پیچیده و vendor-multi می باشد، نیاز به هماهنگی ها و در واقع یکپارچه سازی های قدرتمند در حیطه فناوری اطلاعات است. این امر از آن جا نشات می گیرد که اکثرا چندین برنامه کاربردی به منظور ارائه یک سرویس با یکدیگر کار می کنند. فناوری های مجازی سازی و محاسبات ابری مسائل پیچیده ای هستند که باید در سازمان ها در نظر گرفته شوند. در نتیجه تمامی این موارد سبب می شوندکه بخش فناوری اطالعات سازمان ها با چالش هایی جدی مواجه شوند.

کیفیت سرویس، ناسازگار و نامطلوب

هنگامی که کاربری از عملکرد و کارایی برنامه ای ناراضی است و از آن به سازمان شکایت می کند، نشان می دهد که حوزه فناوری اطلاعات در این سازمان بصورت مطلوب عمل نکرده و موفق نبوده است. بازدهی %100 برنامه های کاربردی باید هدف نهایی همه کارشناسان فناوری اطلاعات باشد اما در عمل بسیاری از سازمان ها از آن بسیار فاصله دارند. در برخی از سازمان ها عموما با بروز یک مشکل در سرویس دهی یک برنامه کاربردی، این مسئله بین واحدهای مختلف سازمان مطرح شده و معمول نیز مسئولیت آن از یک واحد به واحد دیگر انتقال داده می شود بدون اینکه علت ریشه ای این مشکل مشخص شود. در نهایت هم حفاظت در برابر بروز چنین مشکلاتی، صرفا به برگزاری جلسات، سرزنش ها و اتلاف منابع منتهی می شود. این مرحله نشانگر یک بحران جدی در حوزه مدیریت کارایی و عملکرد برنامه های کاربردی در سازمان و در نتیجه ارائه خدمات مطلوب به کارکنان و کاربران است. اینجاست که سازمان نیاز به سیستم های هشدار دهنده و اطالع رسانی آنی و بموقع دارد. سیستم هایی که در آن ها ابزارهایی به منظور کشف دلیل ریشه ای و ایزوله سازی مشکلات تعبیه شده و می توانند مشکلات و مسائل را قبل از تاثیر آن ها بر روی سازمان شناسایی کنند.

فشارها و موانع کسب و کار (سازمان)

در محیط های پیچیده فناوری اطلاعات ، ابزارهای مانیتورینگ عموما بر روی کارایی مولفه های خاص و مشخصی از تکنولوژی تمرکز دارند و اکثرا مبتنی بر متریک هایی نظیر توان عملیاتی شبکه، زنده و فعال بودن یک سرور و مدت زمان روشن بودن آن عمل می کنند. در حالیکه در زیرساخت های کنونی فناوری اطلاعات بدیهی است که این پارامترها برای سرویس دهی مناسب به هیچ وجه کافی نیستند. مدیریت کارایی و عملکرد برنامه های کاربردی در سازمان و در نتیجه ارائه خدمات مطلوب به کارکنان و کاربران است. اینجاست که سازمان نیاز به سیستم های هشدار دهنده و اطالع رسانی آنی و بموقع دارد. سیستم هایی که در آن ها ابزارهایی به منظور کشف دلیل ریشه ای و ایزوله سازی مشکلات تعبیه شده و می توانند مشکلات و مسائل را قبل از تاثیر آن ها بر روی سازمان شناسایی کنند. بجای متریک های کارایی تکنولوژی، مدیران اجرایی به متریک های کارایـی سازمان نظیر نرخ تکمیل شدن یک فرآیند، کیفیت عملکردی یک سرویس و اندازه گیری مدت زمان ها نیاز دارند. باید توجه داشت بدون وجـود دیدگاه و چشم اندازی کامل و جامع از زیرساخت سازمان و استفاده و بهره کاربران از سرویس های سازمانی، سازمان ها قادر به مدیریت همه جانبه عملکردها و تغییرات نخواهند بود. در نهایت این مشکلات سبب ایجاد اثرات متقابل بر روی رضایت مندی کاربران و کیفیت سرویس ها خواهد شد.

روند رو به رشد مشکلات

زمانیکه حوزه فناوری اطلاعات قادر به ایجاد ارتباطی کارا بین مسائل موجود در زیرساخت ها و حل مسائل بوجود آمده از طریق سرویس های موجود در سازمان نباشد، بررسی و ارزیابی تاثیر رخدادها و اولویت دهی به فعالیت های سازمانی غیرممکن بنظر می رسد. آنچه که مورد نیاز سازمان هاست، روشی برای بهینه سازی چرخه حیات تولید و کارایی و عملکرد برنامه های کاربردی است. این عمل با ایجاد ارتباطی قدرتمند بین تیم های مرتبط و مسئول، قبل از ارائه محصول(یا سرویس) و بعد از ارائه محصول (یا سرویس) که مسئولیت تست و بررسی کیفیت و کارایی را بر عهده دارند، حاصل می شود. تنها در این صورت است که می توان مشکلات را بعد از توسعه و پیاده سازی شناسایی کرد. توانایی تشخیص مشکلات ، نه تنها سبب کاهش زمان بین شناسایی مشکالت و رفع آن ها می شود بلکه همچنین سبب برطرف ساختن تعداد بیشتری از مشکلات اولیه و اساسی می شود که در این صورت افزایش کارایی و عملکرد سرویس های سازمان را در طول زمان بهمراه دارد.

افزایش هزینه های سازمان 

بطور معمول، سازمان ها دارای پلت فرم ها، تکنولوژی ها و توسعه دهندگان مختلفی برای شبکه، ذخیره سازها و کالینت ها می باشند. (وجود تنوع و گوناگونی در سازمان(در چنین محیط پیچیده ای سازمان ها لزوما از عهده شناسایی تمامی مشکالت برنامه های کاربردی آن هم بطور پیوسته و مداوم بر نمی آیند. برای کاهش حجم بار سنگین و هزینه های هنگفتی که برای مدیریت برنامه های کاربردی بر روی سازمان ها اعمال می شود، حوزه فناوری اطالعات نیاز به یافتن راهی برای کاهش این هزینه ها و بهبود کارایی خواهد داشت. در این صورت نیاز به فرایند هایی برای مدیریت کارایی و عملکرد برنامه های کاربردی آنهم بصورت شفاف و واضح کمال احساس می شود. تنها در اینصورت است که کارکنان فناوری اطلاعات قادر به انجام مسئولیت هایشان خواهند بود.پشتیبانی از چنین فرآندهایی به همراه ابزارهای مبتنی بر cloud به عنوان بخشی از SaaS، سبب کمک به سازمان ها و اجتناب از هزینه های گزاف در پیاده سازی ها و توسعه ها خواهد شد.

پیچیدگی همراه با مجازی سازی

ارزشی که بکارگیری مجازی سازی برای سازمان ها به همراه دارد کاملا روشن و مسلم است. این کار سبب یاری رساندن به سازمان ها برای افزایش میزان بهره وری از منابع، ایجاد مقیاس پذیری، استقرار و توسعه سریع برنامه های کاربردی و افزایش بهره وری و راندمان ادمین ها و عملکردهای مدیریتی آن ها می شود. اما مجازی سازی پیچیدگی هایی را نیز به همراه دارد. مانتیورینگ کارایی بخش های مختلف زیرساخت از طریق کنسول های جداگانه امری دشوار است. مسائل مرتبط با سرورها، ذخیره سازها و شبکه و مدیریت آن ها در حال تغییر است. در نتیجه نیاز به رویکرد جدیدی برای مدیریت برنامه های کاربردی است که بتواند ارتباطی بین سرویس های سازمان و عملکرد سسیستم، برای کاربران نهایی، در زیرساخت ایجاد کند. (خواه زیرساخت بصورت فیزیکی باشد و یا بصورت مجازی)

رویکردی برای مدیریت کارایی برنامه های کاربردی

مدیریت موثر کارایی و عملکرد برنامه های کاربردی یکباره اتفاق نخواهد افتاد. این کار نیازمند در نظر گرفتن فرآیندها و قابلیت هایی است که در حوزه فناوری اطلاعات بطور مداوم باید اتخاذ و تنظیم شوند. در این نوشتار تالش شده است مدلی ارائه گردد که بواسطه آن، قابلیت های جدیدی در مدیریت کارایی و عملکرد برنامه های کاربردی سازمان معرفی شود به نحوی که مزایای حاصل از هر مرحله در مدل ارائه شده سبب بلوغ سازمان می گردد.

کالبد شناسی حملات سایبری

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://behinrahkar.com/